Znaki systemu kardynalnego stosuje się dla wskazania bezpiecznej trasy przejścia w okolicy przeszkody nawigacyjnej. Może być nią mielizna, wrak czy podwodna skała. Należy podkreślić, że zadaniem znaków nie jest wskazanie, gdzie znajduje się przeszkoda, ale którędy należy płynąć aby jej uniknąć. Pomalowane w żółte i czarne pasy pławy określają stronę świata, po której należy opływać znak. Zwykle stosuje się jeden lub dwa znaki ograniczające przeszkodę od strony najbardziej uczęszczanej. Aby system był prosty w odbiorze znaki zaprojektowano tak, aby budziły skojarzenia, które łatwo powiązać ze stronami świata. Tarcza kompasu z okrężnym systemem liczenia stopni przypomina tarczę zegarową. Łatwo zauważyć też, że znaki szczytowe pław kardynalnych – dwa czarne stożki – ustawia się względem siebie tak, by wskazywały jednoczenie na sposób malowania poszczególnych pław w żółte i czarne pasy. Dwa czarne stożki zwrócone do góry, jak wskazówki zegara o godzinie 12, wskazują północ, zatem „północna kardynałka”, będzie czarna u góry, a żółta u dołu. Analogicznie, na szczycie pławy, czarnej u dołu a żółtej u góry, która wskazujące bezpieczną wodę na południe od znaku, znajdziemy dwa stożki skierowane w dół, czyli ustawione na godzinę 6. Na znaku pławy wschodniej stożki ustawione podstawami do siebie wskazują, że czarne pasy znajdują się u góry i u dołu pławy. Budzą też skojarzenia z misiowatym mieszkańcem wschodu, w przeciwieństwie do sylwetki mieszkającej na zachodzie szczupłej Francuzeczki – którą przypomina znak szczytowy pławy zachodniej z wierzchołkami zwróconymi do siebie. Czarny pas namalowany na środku pławy zachodniej, to jakby pasek na żółtej sukience Francuzki. Charakterystyki świateł nawigacyjnych umieszczonych na znakach kardynalnych odpowiadają godzinom na tarczy zegara. Na wschodzie, czyli na godzinie trzeciej błyskają trzy błyski światła migającego (Q) lub szybko migającego (VQ). Po przeciwnej stronie na zachodzie światełko miga 9 razy. Na północy miga cały czas – jak zegar w nieskończoność wybijający godzinę dwunastą. Światło pławy południowej, jak łatwo się domyślić tworzy sześć błysków, do których dodano jeden długi, aby wyraźnie odróżniał się od mignięć pozostałych znaków. Oczy obserwatora wychwycą długi blask, zanim zmęczony liczeniem mignięć pomyli południe z zachodem.
